تحقیق شیوه دف نوازی

دسته: هنر و گرافیک

فرمت فایل: doc

حجم فایل: 24 کیلوبایت

تعداد صفحات فایل: 20

تحقیق شیوه دف نوازی

طبقه بندی سازها :

به طور کلی سازهای موجود در دنیای امروز به سه دسته ی اصلی تقسیم می شوند.

الف – سازهای زهی :

در این نوع از انواع سازها تولید صوت ، توسط سیم یازه صورت می گیرد . مهمترین نهاد در ارکسترهای قدیم، و اصلی ترین هسته در ارکسترهای امروزی را « سازهای زهی » تشکیل می دهند.

این دسته ، خود به چند دسته ی کوچکتر تقسیم می گردد:

1- دسته ای که سیم به واسطه زخمه زدن، به وسیله انگشت یا مضراب تولید صوت می کند، مانند تار ، سه تار ، رباب، ماندلین ، بربط ، چنگ و … که به طور کلی این دسته را در سازهای زهی به نام « سازهای زهی زخمه ای » می شناسند.

2- دسته ای که صوت به وسیله کشیدن آرشه بر سیم حاصل می شود . مانند : کمانچه ،قیچک ، ویولون و … که نام اختصاصی این دسته « سازهای زهی آرشه ای » می باشد

3- دسته ای که با کوبیدن وسیله ی چکش مانند برروی سیم ، صوتی حاصل می شود مانند : سنتور ، سه تار، تار، « سازهای زهی کوبشی ».

4- دسته ای که کوبیدن چکش روی سیم به وسیله ی نیروی مکانیکی انجام می گردد، مانند : پیانو، هارمونیکای شستی دار و « سازهای زهی شستی دار»

ب- سازهای بادی:

آن دسته از سازهائیکه صدا در آن ها به وسیله ی دمیدن هوا و فوت کردن، ایجاد می شود ، به نام « سازهای بادی » مشهور هستند این دسته نیز به نوبه ی خود به چند شعبه ی کوچکتر تقسیم می شود:

1- « سازهای بادی چوبی » که از چوب « آبنوس » یا نی و خیزران ساخته شده اند . مانند : نی ، سرنا ، فلوت ، هوبوا، باسون و…

2- دسته ای از سازها که ازجنس مس ، برنج یا حتی نقره ساخته شده اند مانند: انواع شیپور ، ترومپت ، ترومبون ، ساکسیفون ، کر و … « سازهای بادی برنجی »

3- دسته ای مانند پیانو دارای شستی هستند و حصول صوت یا دمش هوا ، به وسیله ی نیروی مکانیکی یا الکتریکی صورت می گیرد . این سازها دارای لوله های متعدد، کوتاه و بلند هستند ودر نتیجه ی دمیدن هوا در این لوله ها یا زبانه ها صداهای گوناگون و مختلف ایجاد می گردد. مانند : ارگ ، آکوردئون ، سازدهنی ، نی انبان و …« سازهای شستی دار بادی »

ج- سازهای ضربی

به این دسته « سازهای کوبه ای» و « آلات ایقاعی » نیز می گویند . و همچنانکه از نامش برداشت می شود سازهایی هستند که به صوت از طرق مختلف وارد آوردن ضربه ، چه به وسیله دست به طور مستقیم ( مانند دف و تنبک ) و چه به وسیله ی آلتی دیگر ( مانند دهل و نقاره ) حاصل می آید.

تقسیم بندی این دسته از سازها به شرح زیر است :

1- دسته ای که برروی آنها پوست کشیده شده و با دست یا چوب بر آن ها می کوبند . مانند : دف ، دایره ، نقاره ،تیمپانی [1] و …

2- دسته ای که بر هر دو سطح بالایی و پایینی پوست کشیده و خود ساز به صورت استوانه ای ساخته شده است و با دست یا چوب و به یک یا هر دو طرف سطوح ساز کوبند . مانند: طبل بزرگ ، طبل کوچک ، دهل و …

3- دسته ای که ساز در اصل ، از دو تکه چوب یا فلز ساخته شده و هر دو به هم کوبیده می شوند مانند: سنج، قاشقک ، بشقاب و …

4- دسته ای که به وسیله کوبیدن چکش برروی تیغه های فلزی ، زنگوله و غیره، اصواتی مخصوص و زنگوار حاصل می گردد. مانند : ناقوس لوله ای .

[1] Timpani یک کلمه ایتالیایی است و در فرانسه به آن Tanbale ( تنبال ) می گویند. سازی است کوبه ای متشکل از یک کاسه بزرگ که روی دهانه ی آن پوست کشیده اند . از این سازها معمولاً د رارکسترهای بزرگ استفاده می شود . صدای تیمپانی در دینامیک « P » گرفته و پوک است . به تدریک که دینامیک قوی تر می شود ، صدای ساز رفته رفته مشخص تر می شود ، تا زمانی که « F » برسد . این ساز با چوب طبل های چوبی ، خشک تر و سخت تر صدا می دهد .

تقسیم بندی سازهای ضربه ای و کوبه ای از نظر ملیت :

در اینجا مناسب دیدیم که سازهای ضربه ای و کوبه ای دنیا را ، از نظر ملیت در دو دسته ی جدید، تحت عناوین ذیل مشخص کنیم :

الف – سازهای ضربه ای پوستی و کوبه ای پوستی و بدون پوست با ملیت غیر ایرانی

در این دسته می توان به این سازها اشاره کرد :

1- طبلا 2- تیمپانی 3- کنگا 4- تمپو 5- تری آنگل 6- گانگ ( تام تام ) 7- بانگو

8- سیمبال ( سنج ) 9- مری دنگام 10- خول ( دهولک ) 11- جاز 12- طبل بزرگ

13- طبل کوچک 14- مثلث 15- دایره زنگی (تمبورین)16 – قاشقک

17- گزیلوفون(زیلوفون)18- ناقوس(بلز) 19- سایدارم20- هلاله

به دلیل این که توضیح راجع به سازها را ؛ برای هنرجویان عزیز چندان ضروری ندانستیم از شرح و توضیح آن ها صرف نظر می کنیم .

ب- سازهای ضربه ای پوستی و کوبه ای پوستی و بدون پوست با ملیت ایرانی :

از این گروه سازها می توان به :

1- دف 13- تمبوک 25- جلجل

2- تنبک 14- کسر 26-جام

3-گورگه 15-پیپه 27-طبل غازی

4- تبوره 16-بشقابک 28- طبلک

5- خم 17-شندف 29-طبل آویز

6- دایره 18-جرس 30- دمن

7- دایره زنگی 19-درای 31-تیمبک

8- نقاره 20- زنگ 32- کومه

9- آینه پیل 21-دهل 33- مندل

10- کوس 22- چغانه 34- سنکه

11- دمام 23-تبیره 35-تاس

12- غوغا 24- دبدبه

بین نظرات و فرضهای گوناگونی که در باره ی مبدا پیدایش آلات موسیقی در جهان ، پذیرفته شده است این عقیده بیش از همه مورد تاکید و تایید است که قدیمی ترین و اساسی ترین نمونه آلات موسیقی ، سازهای ضربه ای هستند . شاخص ترین مورد کاربرد این سازها ، در طول تاریخ آن است که خواص وزنی یک آهنگ را ( که می تواند به عنوان اساس

تحقیق شیوه دف نوازی

طبقه بندی سازها :

به طور کلی سازهای موجود در دنیای امروز به سه دسته ی اصلی تقسیم می شوند.

الف – سازهای زهی :

در این نوع از انواع سازها تولید صوت ، توسط سیم یازه صورت می گیرد . مهمترین نهاد در ارکسترهای قدیم، و اصلی ترین هسته در ارکسترهای امروزی را « سازهای زهی » تشکیل می دهند.

این دسته ، خود به چند دسته ی کوچکتر تقسیم می گردد:

تحقیق شیوه دف نوازی

طبقه بندی سازها :

به طور کلی سازهای موجود در دنیای امروز به سه دسته ی اصلی تقسیم می شوند.

الف – سازهای زهی :

در این نوع از انواع سازها تولید صوت ، توسط سیم یازه صورت می گیرد . مهمترین نهاد در ارکسترهای قدیم، و اصلی ترین هسته در ارکسترهای امروزی را « سازهای زهی » تشکیل می دهند.

این دسته ، خود به چند دسته ی کوچکتر تقسیم می گردد:

1- دسته ای که سیم به واسطه زخمه زدن، به وسیله انگشت یا مضراب تولید صوت می کند، مانند تار ، سه تار ، رباب، ماندلین ، بربط ، چنگ و … که به طور کلی این دسته را در سازهای زهی به نام « سازهای زهی زخمه ای » می شناسند.

2- دسته ای که صوت به وسیله کشیدن آرشه بر سیم حاصل می شود . مانند : کمانچه ،قیچک ، ویولون و … که نام اختصاصی این دسته « سازهای زهی آرشه ای » می باشد

3- دسته ای که با کوبیدن وسیله ی چکش مانند برروی سیم ، صوتی حاصل می شود مانند : سنتور ، سه تار، تار، « سازهای زهی کوبشی ».

4- دسته ای که کوبیدن چکش روی سیم به وسیله ی نیروی مکانیکی انجام می گردد، مانند : پیانو، هارمونیکای شستی دار و « سازهای زهی شستی دار»

ب- سازهای بادی:

آن دسته از سازهائیکه صدا در آن ها به وسیله ی دمیدن هوا و فوت کردن، ایجاد می شود ، به نام « سازهای بادی » مشهور هستند این دسته نیز به نوبه ی خود به چند شعبه ی کوچکتر تقسیم می شود:

1- « سازهای بادی چوبی » که از چوب « آبنوس » یا نی و خیزران ساخته شده اند . مانند : نی ، سرنا ، فلوت ، هوبوا، باسون و…

2- دسته ای از سازها که ازجنس مس ، برنج یا حتی نقره ساخته شده اند مانند: انواع شیپور ، ترومپت ، ترومبون ، ساکسیفون ، کر و … « سازهای بادی برنجی »

3- دسته ای مانند پیانو دارای شستی هستند و حصول صوت یا دمش هوا ، به وسیله ی نیروی مکانیکی یا الکتریکی صورت می گیرد . این سازها دارای لوله های متعدد، کوتاه و بلند هستند ودر نتیجه ی دمیدن هوا در این لوله ها یا زبانه ها صداهای گوناگون و مختلف ایجاد می گردد. مانند : ارگ ، آکوردئون ، سازدهنی ، نی انبان و …« سازهای شستی دار بادی »

ج- سازهای ضربی

به این دسته « سازهای کوبه ای» و « آلات ایقاعی » نیز می گویند . و همچنانکه از نامش برداشت می شود سازهایی هستند که به صوت از طرق مختلف وارد آوردن ضربه ، چه به وسیله دست به طور مستقیم ( مانند دف و تنبک ) و چه به وسیله ی آلتی دیگر ( مانند دهل و نقاره ) حاصل می آید.

تقسیم بندی این دسته از سازها به شرح زیر است :

1- دسته ای که برروی آنها پوست کشیده شده و با دست یا چوب بر آن ها می کوبند . مانند : دف ، دایره ، نقاره ،تیمپانی [1] و …

2- دسته ای که بر هر دو سطح بالایی و پایینی پوست کشیده و خود ساز به صورت استوانه ای ساخته شده است و با دست یا چوب و به یک یا هر دو طرف سطوح ساز کوبند . مانند: طبل بزرگ ، طبل کوچک ، دهل و …

3- دسته ای که ساز در اصل ، از دو تکه چوب یا فلز ساخته شده و هر دو به هم کوبیده می شوند مانند: سنج، قاشقک ، بشقاب و …

4- دسته ای که به وسیله کوبیدن چکش برروی تیغه های فلزی ، زنگوله و غیره، اصواتی مخصوص و زنگوار حاصل می گردد. مانند : ناقوس لوله ای .

[1] Timpani یک کلمه ایتالیایی است و در فرانسه به آن Tanbale ( تنبال ) می گویند. سازی است کوبه ای متشکل از یک کاسه بزرگ که روی دهانه ی آن پوست کشیده اند . از این سازها معمولاً د رارکسترهای بزرگ استفاده می شود . صدای تیمپانی در دینامیک « P » گرفته و پوک است . به تدریک که دینامیک قوی تر می شود ، صدای ساز رفته رفته مشخص تر می شود ، تا زمانی که « F » برسد . این ساز با چوب طبل های چوبی ، خشک تر و سخت تر صدا می دهد .

تقسیم بندی سازهای ضربه ای و کوبه ای از نظر ملیت :

در اینجا مناسب دیدیم که سازهای ضربه ای و کوبه ای دنیا را ، از نظر ملیت در دو دسته ی جدید، تحت عناوین ذیل مشخص کنیم :

الف – سازهای ضربه ای پوستی و کوبه ای پوستی و بدون پوست با ملیت غیر ایرانی

در این دسته می توان به این سازها اشاره کرد :

1- طبلا 2- تیمپانی 3- کنگا 4- تمپو 5- تری آنگل 6- گانگ ( تام تام ) 7- بانگو

8- سیمبال ( سنج ) 9- مری دنگام 10- خول ( دهولک ) 11- جاز 12- طبل بزرگ

13- طبل کوچک 14- مثلث 15- دایره زنگی (تمبورین)16 – قاشقک

17- گزیلوفون(زیلوفون)18- ناقوس(بلز) 19- سایدارم20- هلاله

به دلیل این که توضیح راجع به سازها را ؛ برای هنرجویان عزیز چندان ضروری ندانستیم از شرح و توضیح آن ها صرف نظر می کنیم .

ب- سازهای ضربه ای پوستی و کوبه ای پوستی و بدون پوست با ملیت ایرانی :

از این گروه سازها می توان به :

1- دف 13- تمبوک 25- جلجل

2- تنبک 14- کسر 26-جام

3-گورگه 15-پیپه 27-طبل غازی

4- تبوره 16-بشقابک 28- طبلک

5- خم 17-شندف 29-طبل آویز

6- دایره 18-جرس 30- دمن

7- دایره زنگی 19-درای 31-تیمبک

8- نقاره 20- زنگ 32- کومه

9- آینه پیل 21-دهل 33- مندل

10- کوس 22- چغانه 34- سنکه

11- دمام 23-تبیره 35-تاس

12- غوغا 24- دبدبه

بین نظرات و فرضهای گوناگونی که در باره ی مبدا پیدایش آلات موسیقی در جهان ، پذیرفته شده است این عقیده بیش از همه مورد تاکید و تایید است که قدیمی ترین و اساسی ترین نمونه آلات موسیقی ، سازهای ضربه ای هستند . شاخص ترین مورد کاربرد این سازها ، در طول تاریخ آن است که خواص وزنی یک آهنگ را ( که می تواند به عنوان اساسی ترین اصل آن در نظر آید )، طرح ریزی و ترسیم می کند. ذکر این نکته ضروری می نماید که به هر صورت سازهای ضربه ای ، برای تمام فرهنگ ها ، چه بدوی و چه متمدن یک ساز اولیه و بومی است و در واقع هیچ جامعه ی انسانی وجود ندارد که یکی دو نمونه ی ساز ضربی در آن شناخته و معرفی نشده باشد [1] .

[1] – به عنوان نمونه در میان قبایل ابتدایی ساکن آفریقا ، استرالیا ، زلاند نو و اقیانوسیه ، که هنوز هم به شیوه ی عصر حجر زندگی می کنند – انواع طبل های کوچک و بزرگ دیده می شود که مردمان این قبایل سور و سوگ خود را با آنها منعکس می کنند .

1- دسته ای که سیم به واسطه زخمه زدن، به وسیله انگشت یا مضراب تولید صوت می کند، مانند تار ، سه تار ، رباب، ماندلین ، بربط ، چنگ و … که به طور کلی این دسته را در سازهای زهی به نام « سازهای زهی زخمه ای » می شناسند.

2- دسته ای که صوت به وسیله کشیدن آرشه بر سیم حاصل می شود . مانند : کمانچه ،قیچک ، ویولون و … که نام اختصاصی این دسته « سازهای زهی آرشه ای » می باشد

3- دسته ای که با کوبیدن وسیله ی چکش مانند برروی سیم ، صوتی حاصل می شود مانند : سنتور ، سه تار، تار، « سازهای زهی کوبشی ».

4- دسته ای که کوبیدن چکش روی سیم به وسیله ی نیروی مکانیکی انجام می گردد، مانند : پیانو، هارمونیکای شستی دار و « سازهای زهی شستی دار»

ب- سازهای بادی:

آن دسته از سازهائیکه صدا در آن ها به وسیله ی دمیدن هوا و فوت کردن، ایجاد می شود ، به نام « سازهای بادی » مشهور هستند این دسته نیز به نوبه ی خود به چند شعبه ی کوچکتر تقسیم می شود:

1- « سازهای بادی چوبی » که از چوب « آبنوس » یا نی و خیزران ساخته شده اند . مانند : نی ، سرنا ، فلوت ، هوبوا، باسون و…

2- دسته ای از سازها که ازجنس مس ، برنج یا حتی نقره ساخته شده اند مانند: انواع شیپور ، ترومپت ، ترومبون ، ساکسیفون ، کر و … « سازهای بادی برنجی »

3- دسته ای مانند پیانو دارای شستی هستند و حصول صوت یا دمش هوا ، به وسیله ی نیروی مکانیکی یا الکتریکی صورت می گیرد . این سازها دارای لوله های متعدد، کوتاه و بلند هستند ودر نتیجه ی دمیدن هوا در این لوله ها یا زبانه ها صداهای گوناگون و مختلف ایجاد می گردد. مانند : ارگ ، آکوردئون ، سازدهنی ، نی انبان و …« سازهای شستی دار بادی »

ج- سازهای ضربی

به این دسته « سازهای کوبه ای» و « آلات ایقاعی » نیز می گویند . و همچنانکه از نامش برداشت می شود سازهایی هستند که به صوت از طرق مختلف وارد آوردن ضربه ، چه به وسیله دست به طور مستقیم ( مانند دف و تنبک ) و چه به وسیله ی آلتی دیگر ( مانند دهل و نقاره ) حاصل می آید.

تقسیم بندی این دسته از سازها به شرح زیر است :

1- دسته ای که برروی آنها پوست کشیده شده و با دست یا چوب بر آن ها می کوبند . مانند : دف ، دایره ، نقاره ،تیمپانی [1] و …

2- دسته ای که بر هر دو سطح بالایی و پایینی پوست کشیده و خود ساز به صورت استوانه ای ساخته شده است و با دست یا چوب و به یک یا هر دو طرف سطوح ساز کوبند . مانند: طبل بزرگ ، طبل کوچک ، دهل و …

3- دسته ای که ساز در اصل ، از دو تکه چوب یا فلز ساخته شده و هر دو به هم کوبیده می شوند مانند: سنج، قاشقک ، بشقاب و …

4- دسته ای که به وسیله کوبیدن چکش برروی تیغه های فلزی ، زنگوله و غیره، اصواتی مخصوص و زنگوار حاصل می گردد. مانند : ناقوس لوله ای .

[1] Timpani یک کلمه ایتالیایی است و در فرانسه به آن Tanbale ( تنبال ) می گویند. سازی است کوبه ای متشکل از یک کاسه بزرگ که روی دهانه ی آن پوست کشیده اند . از این سازها معمولاً د رارکسترهای بزرگ استفاده می شود . صدای تیمپانی در دینامیک « P » گرفته و پوک است . به تدریک که دینامیک قوی تر می شود ، صدای ساز رفته رفته مشخص تر می شود ، تا زمانی که « F » برسد . این ساز با چوب طبل های چوبی ، خشک تر و سخت تر صدا می دهد .

تقسیم بندی سازهای ضربه ای و کوبه ای از نظر ملیت :

در اینجا مناسب دیدیم که سازهای ضربه ای و کوبه ای دنیا را ، از نظر ملیت در دو دسته ی جدید، تحت عناوین ذیل مشخص کنیم :

الف – سازهای ضربه ای پوستی و کوبه ای پوستی و بدون پوست با ملیت غیر ایرانی

در این دسته می توان به این سازها اشاره کرد :

1- طبلا 2- تیمپانی 3- کنگا 4- تمپو 5- تری آنگل 6- گانگ ( تام تام ) 7- بانگو

8- سیمبال ( سنج ) 9- مری دنگام 10- خول ( دهولک ) 11- جاز 12- طبل بزرگ

13- طبل کوچک 14- مثلث 15- دایره زنگی (تمبورین)16 – قاشقک

17- گزیلوفون(زیلوفون)18- ناقوس(بلز) 19- سایدارم20- هلاله

به دلیل این که توضیح راجع به سازها را ؛ برای هنرجویان عزیز چندان ضروری ندانستیم از شرح و توضیح آن ها صرف نظر می کنیم .

ب- سازهای ضربه ای پوستی و کوبه ای پوستی و بدون پوست با ملیت ایرانی :

از این گروه سازها می توان به :

1- دف 13- تمبوک 25- جلجل

2- تنبک 14- کسر 26-جام

3-گورگه 15-پیپه 27-طبل غازی

4- تبوره 16-بشقابک 28- طبلک

5- خم 17-شندف 29-طبل آویز

6- دایره 18-جرس 30- دمن

7- دایره زنگی 19-درای 31-تیمبک

8- نقاره 20- زنگ 32- کومه

9- آینه پیل 21-دهل 33- مندل

10- کوس 22- چغانه 34- سنکه

11- دمام 23-تبیره 35-تاس

12- غوغا 24- دبدبه

بین نظرات و فرضهای گوناگونی که در باره ی مبدا پیدایش آلات موسیقی در جهان ، پذیرفته شده است این عقیده بیش از همه مورد تاکید و تایید است که قدیمی ترین و اساسی ترین نمونه آلات موسیقی ، سازهای ضربه ای هستند . شاخص ترین مورد کاربرد این سازها ، در طول تاریخ آن است که خواص وزنی یک آهنگ را ( که می تواند به عنوان اساسی ترین اصل آن در نظر آید )، طرح ریزی و ترسیم می کند. ذکر این نکته ضروری می نماید که به هر صورت سازهای ضربه ای ، برای تمام فرهنگ ها ، چه بدوی و چه متمدن یک ساز اولیه و بومی است و در واقع هیچ جامعه ی انسانی وجود ندارد که یکی دو نمونه ی ساز ضربی در آن شناخته و معرفی نشده باشد [1] .

[1] – به عنوان نمونه در میان قبایل ابتدایی ساکن آفریقا ، استرالیا ، زلاند نو و اقیانوسیه ، که هنوز هم به شیوه ی عصر حجر زندگی می کنند – انواع طبل های کوچک و بزرگ دیده می شود که مردمان این قبایل سور و سوگ خود را با آنها منعکس می کنند .

ی ترین اصل آن در نظر آید )، طرح ریزی و ترسیم می کند. ذکر این نکته ضروری می نماید که به هر صورت سازهای ضربه ای ، برای تمام فرهنگ ها ، چه بدوی و چه متمدن یک ساز اولیه و بومی است و در واقع هیچ جامعه ی انسانی وجود ندارد که یکی دو نمونه ی ساز ضربی در آن شناخته و معرفی نشده باشد [1] .

[1] – به عنوان نمونه در میان قبایل ابتدایی ساکن آفریقا ، استرالیا ، زلاند نو و اقیانوسیه ، که هنوز هم به شیوه ی عصر حجر زندگی می کنند – انواع طبل های کوچک و بزرگ دیده می شود که مردمان این قبایل سور و سوگ خود را با آنها منعکس می کنند .

عبارات کلیدی

  • تحقیق شیوه دف نوازی
  • تحقیق شیوه دف نوازی