روش های جدید در حذف فلزات سنگین از فاضلاب صنعتی

New trends in removing heavy metals from industrial wastewater

رویکردهای جدید در حذف فلزات سنگین از فاضلاب صنعتی

رشته: محیط ریست – شیمی

فرمت فایل ترجمه شده: Word

شمار صفحه: ٢٩

لینک دریافت رایگان نسخه انگلیسی مقاله: دانلود

خرید ترجمه مقاله

چکیده ترجمه

فرایندهای ابتکاری برای تصفیه فاضلاب صنعتی حاوی فلزات سنگین، اغلب موارد شامل فناوری هایی برای کاهش سمیّت به منظور برآوردن استانداردهای تصفیه مبتنی بر فناوری می باشد. این مقاله به بررسی پیشرفت ها و قابلیت های فناوری تصفیه های متوع برای حذف فلزات سنگین از فاضلاب صنعتی می پردازد. تمرکز ویژه ای به فرایند نوآوری شده فیزیکی- شیمیایی همچون جذب در ارتباط با جاذب های جدید، فیلتراسیون غشا، الکترودیالیز، و فوتوکاتالیست اختصاص داده شده است. مزایا و محدودیت های آن ها مورد ارزیابی قرار گرفته اند. شرایط عملیاتی اصلی همچون PH، و عملیات تصفیه ارائه شده است. بررسی های به چاپ رسیده از ٩۴ مرجع نقل قول شده (١٩٩٩-٢٠٠٨) مد نظر قرار داده شده است.

از این بررسی مشخص می شود که جذب کننده های جدید و فیلتراسیون غشا حاوی بیشترین تعداد مطالعات بوده و در سطح گسترده ای برای تصفیه فاضلاب های آلوده شده با فلزات کاربرد دارند. به هر حال، درآینده نزدیک، مهم ترین بوده روش نویدبخش برای تصفیه چنین سیستم های پیجیده ای به نام روش فوتوکاتالیتیک بوده که به کاهش فوتون های بی ارزش از منطقه موردنظر نزدیک به اشعه فرابنفش می پرد ازد. آن ها منجر به کاهش آلاینده های ارگانیک و بازیافت فلزات در سیستم های تک ظرفی می گردند. از طرف دیگر، با در نظر گرفتن فرایندهای سنتی، رسوب اهک به عنوان یکی از موثرترین ابزارها برای تصفیه فاضلاب غیرآلی با غلظت فلز >١٠٠٠ mg/L می باشد. بیان این مسئله حائز اهمیت می باشد که هزینه کل تصفیه آب های آلوده به فلز متغیر می باشد، که بستگی به مراحل بکارگرفته شده و شرایط منطقه ای دارد. در کل، قابلیت فنی، تسهیلات صنعتی، و ثمربخش بودن به عنوان فاکتورهای کلیدی در گزینش مناسب ترین تصفیه برای فاضلاب های غیرآلی می باشد.

کلمات کلیدی

  • فلزات سنگین
  • تصفیه فاضلاب
  • حذف
  • تکنیک های پیشرفته

مقدمه

در میان صنایع تولید کننده مواد شیمیایی، صنایع تولیدکننده فلزات سنگین مانند کادمیم، کروم، مس، نیکل، سرب و روی به دلیل تخلیه مقادیر زیادی از فاضلاب فلزدار، جزو زیان آورترین ها هستند. امکان جذب این فلزات توسط ارگانیزم های زنده به دلیل انحلال پذیری زیادشان در محیط های آبزی وجود دارد.